که هزیمت می شد از وی روم و گرج

سنگ و آهن را بدم در می کشید

خرد می خایید آهن را پدید

در هوا می کرد خود بالای برج

کفک می انداخت چون اشتر ز کام

قطره ای بر هر که زد می شد جذام

ژغژغ دندان او دل می شکست