خلق می خندید بر گفتار او

که ندارم من ز کوشش جز طلب

مدت بسیار می کرد این دعا

روز تا شب شب همه شب تا ضحی

بر طمع خامی و بر بیگار او

که چه می گوید عجب این سست ریش

یا کسی دادست بنگ بیهشیش