کس آمد ز نزدیک افراسیاب

بدین نیز بگذشت چندی سپهر

به مغز اندرون داشت با شاه مهر

شب تیره هنگام آرام و خواب

بران تیرگی پهلوان را بخواند

گذشته سخنها فراوان براند

کز اندیشه بد همه شب دلم