گذشته سخنها فراوان براند

شب تیره هنگام آرام و خواب

کس آمد ز نزدیک افراسیاب

بران تیرگی پهلوان را بخواند

کز اندیشه بد همه شب دلم

بپیچید وز غم همی بگسلم

ازین کودکی کز سیاوش رسید