بپیچید وز غم همی بگسلم

بران تیرگی پهلوان را بخواند

گذشته سخنها فراوان براند

کز اندیشه بد همه شب دلم

ازین کودکی کز سیاوش رسید

تو گفتی مرا روز شد ناپدید

نبیره فریدون شبان پرورد