پس حواس چیره محکوم تو شد

آن هوا خندان و گریان عقل تو

چونک تقوی بست دو دست هوا

حق گشاید هر دو دست عقل را

چون خرد سالار و مخدوم تو شد

حس را بی خواب خواب اندر کند

تا که غیبیها ز جان سر بر زند