درعجب می ماند وسواسش فزود

جمله را با همدگر در می فکند

ز آهن پولاد آن شاه بلند

صنعت زراد او کم دیده بود

کین چه شاید بود وا پرسم ازو

که چه می سازی ز حلقه تو بتو

باز با خود گفت صبر اولیترست