که چه می سازی ز حلقه تو بتو

صنعت زراد او کم دیده بود

درعجب می ماند وسواسش فزود

کین چه شاید بود وا پرسم ازو

باز با خود گفت صبر اولیترست

صبر تا مقصود زوتر رهبرست

چون نپرسی زودتر کشفت شود