آن دراز و کوته اوصاف تنست

زانک بر دل می رود عاشق یقین

از ره و منزل ز کوتاه و دراز

دل چه داند کوست مست دل نواز

رفتن ارواح دیگر رفتنست

تو سفرکردی ز نطفه تا بعقل

نه بگامی بود نه منزل نه نقل