جسم ما از جان بیاموزید سیر

تو سفرکردی ز نطفه تا بعقل

نه بگامی بود نه منزل نه نقل

سیر جان بی چون بود در دور و دیر

سیر جسمانه رها کرد او کنون

می رود بی چون نهان در شکل چون

گفت روزی می شدم مشتاق وار