که بدان مفقود مستی ات بدست

هر یکی زینها ترا مستی کند

چون نیابی آن خمارت می زند

این خمار غم دلیل آن شدست

جز به اندازه ضرورت زین مگیر

تا نگردد غالب و بر تو امیر

سر کشیدی تو که من صاحب دلم