سر کشیدی تو که من صاحب دلم

که بدان مفقود مستی ات بدست

جز به اندازه ضرورت زین مگیر

تا نگردد غالب و بر تو امیر

حاجت غیری ندارم واصلم

آنچنانک آب در گل سر کشد

که منم آب و چرا جویم مدد