آهن اندر دست تو چون موم شد

صد هزاران مرد را بر هم زدی

سنگهایت صدهزاران پاره شد

هر یکی هر خصم را خون خواره شد

چون زره سازی ترا معلوم شد

کوهها با تو رسایل شد شکور

با تو می خوانند چون مقری زبور