چون زره سازی ترا معلوم شد

سنگهایت صدهزاران پاره شد

هر یکی هر خصم را خون خواره شد

آهن اندر دست تو چون موم شد

کوهها با تو رسایل شد شکور

با تو می خوانند چون مقری زبور

صد هزاران چشم دل بگشاده شد