عور می ترسد که دامانش برند

عیب خلقان و بگوید کو بکو

عیب خود یک ذره چشم کور او

می نبیند گرچه هست او عیب جو

دامن مرد برهنه چون درند

مرد دنیا مفلس است و ترسناک

هیچ او را نیست از دزدانش باک