هیچ او را نیست از دزدانش باک

عور می ترسد که دامانش برند

دامن مرد برهنه چون درند

مرد دنیا مفلس است و ترسناک

او برهنه آمد و عریان رود

وز غم دزدش جگر خون می شود

وقت مرگش که بود صد نوحه بیش