دادشان چندان ضیاع و باغ و راغ

اصلشان بد بود آن اهل سبا

می رمیدندی ز اسباب لقا

از چپ و از راست از بهر فراغ

بس که می افتاد از پری ثمار

تنگ می شد معبر ره بر گذار