بس که می افتاد از پری ثمار

می رمیدندی ز اسباب لقا

دادشان چندان ضیاع و باغ و راغ

از چپ و از راست از بهر فراغ

تنگ می شد معبر ره بر گذار

آن نثار میوه ره را می گرفت

از پری میوه ره رو در شگفت