که چنان سرور کند زو ریش را

که ز اشک چشم او رویید نبت

که چرا اندر جریده لاست ثبت

تو قیاسی گیر طراریش را

الحذر ای گل پرستان از شرش

تیغ لا حولی زنید اندر سرش

کو همی بیند شما را از کمین