روز دیگر همچنان نان را ربود

روزی وافر بود بی جهد و کسپ

اسپ را بفروخت چون بشنید مرد

پیش سگ شد آن خروسش روی زرد

آن خروس و سگ برو لب بر گشود

کای خروس عشوه ده چند این دروغ

ظالمی و کاذبی و بی فروغ