کای خروس عشوه ده چند این دروغ

پیش سگ شد آن خروسش روی زرد

روز دیگر همچنان نان را ربود

آن خروس و سگ برو لب بر گشود

ظالمی و کاذبی و بی فروغ

اسپ کش گفتی سقط گردد کجاست

کور اخترگوی و محرومی ز راست