کز پیش کره فلک صد نعل ریخت

پس چرا پنهان شود که جو بود

کو ز صد دریا و که زان سو بود

حاجتش نبود به سوی که گریخت

چرخ گردید و ندید او گرد جان

تعزیت جامه بپوشید آسمان

گر به ظاهر آن پری پنهان بود