بهر من از همدمان ببریده ای

یا جبال اوبی امر آمده

هر دو هم آواز و هم پرده شده

گفت داودا تو هجرت دیده ای

ای غریب فرد بی مونس شده

آتش شوق از دلت شعله زده

مطربان خواهی و قوال و ندیم