ای غریب فرد بی مونس شده

هر دو هم آواز و هم پرده شده

گفت داودا تو هجرت دیده ای

بهر من از همدمان ببریده ای

آتش شوق از دلت شعله زده

مطربان خواهی و قوال و ندیم

کوهها را پیشت آرد آن قدیم