کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

وقت تنگ و می رود آب فراخ

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    کارافزایان بدند اندر زمین

    #
  2. 15

    هین تو کار خویش کن ای ارجمند

    #
  3. 16

    زود کایشان ریش خود بر می کنند

    #
  4. 17

    وقت تنگ و می رود آب فراخ

    انتخاب‌شده
  5. 18

    پیش از آن کز هجر گردی شاخ شاخ

    #
  6. 19

    شهره کاریزیست پر آب حیات

    #
  7. 20

    آب کش تا بر دمد از تو نبات

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۲۰۸ - مثل زدن در رمیدن کره اسپ از آب خوردن به سبب شخولیدن سایسان» است.