راه دین پویم که مهلت پیش ماست

تو ز بیم بانگ آن دیو لعین

وا گریزی در ضلالت از یقین

که هلا فردا و پس فردا مراست

مرگ بینی باز کو از چپ و راست

می کشد همسایه را تا بانگ خاست

باز عزم دین کنی از بیم جان