باز عزم دین کنی از بیم جان

راه دین پویم که مهلت پیش ماست

مرگ بینی باز کو از چپ و راست

می کشد همسایه را تا بانگ خاست

مرد سازی خویشتن را یک زمان

پس سلح بر بندی از علم و حکم

که من از خوفی نیارم پای کم