مرد سازی خویشتن را یک زمان

مرگ بینی باز کو از چپ و راست

می کشد همسایه را تا بانگ خاست

باز عزم دین کنی از بیم جان

پس سلح بر بندی از علم و حکم

که من از خوفی نیارم پای کم

باز بانگی بر زند بر تو ز مکر