عاقبت در یافت روزی خلوتی

و آنک او نگذاشت کشت و کار را

پر کند کوری تو انبار را

چون دری می کوفت او از سلوتی

جست از بیم عسس شب او به باغ

یار خود را یافت چون شمع و چراغ

گفت سازنده سبب را آن نفس