بر وی افتاد و شد او را دلربا

سایه او را نبود امکان دید

هم چو عنقا وصف او را می شنید

جز یکی لقیه که اول از قضا

بعد از آن چندان که می کوشید او

خود مجالش می نداد آن تندخو

نه بلا به چاره بودش نه به مال