باز صوفی عذر درویشی بگفت

ما به حرص و جمع نه چون عامه ایم

قصد ما سترست و پاکی و صلاح

در دو عالم خود بدان باشد فلاح

و آن مکرر کرد تا نبود نهفت

گفت زن من هم مکرر کرده ام

بی جهازی را مقرر کرده ام