تا ز غمزه تیر آمد بر جگر

که نظر ناجایگه مالیده اند

بی شبان دانسته اند آن ظبی را

رایگان دانسته اند آن سبی را

که منم حارس گزافه کم نگر

کی کم از بره کم از بزغاله ام

که نباشد حارس از دنباله ام