که منم حارس گزافه کم نگر

بی شبان دانسته اند آن ظبی را

رایگان دانسته اند آن سبی را

تا ز غمزه تیر آمد بر جگر

کی کم از بره کم از بزغاله ام

که نباشد حارس از دنباله ام

حارسی دارم که ملکش می سزد