وآن دگر کهگل همی آورد تر

او نمی دانست کاندر مرتعه

از گلاب آمد ورا آن واقعه

آن یکی دستش همی مالید و سر

آن بخور عود و شکر زد به هم

وآن دگر از پوششش می کرد کم

وآن دگر نبضش که تا چون می جهد