آن بخور عود و شکر زد به هم

از گلاب آمد ورا آن واقعه

آن یکی دستش همی مالید و سر

وآن دگر کهگل همی آورد تر

وآن دگر از پوششش می کرد کم

وآن دگر نبضش که تا چون می جهد

وان دگر بوی از دهانش می ستد