گر بپوشیمش ز بنده پروری

پیش بینایان چرا می آوری

هر چه در دل داری از مکر و رموز

پیش ما رسواست و پیدا هم چو روز

تو چرا بی رویی از حد می بری

از پدر آموز که آدم در گناه

خوش فرود آمد به سوی پایگاه