تو چرا بی رویی از حد می بری

هر چه در دل داری از مکر و رموز

پیش ما رسواست و پیدا هم چو روز

گر بپوشیمش ز بنده پروری

از پدر آموز که آدم در گناه

خوش فرود آمد به سوی پایگاه

چون بدید آن عالم الاسرار را