هم چو آن دلاله که گفت ای پسر

سنگ میزان هر چه خواهی باش گو

گفت با خود پیش آنک گل خورست

سنگ چه بود گل نکوتر از زرست

نو عروسی یافتم بس خوب فر

سخت زیبا لیک هم یک چیز هست

که آن ستیره دختر حلواگرست