عشقت افزون می شود صبر تو کم

کز زنای چشم حظی می بری

نه کباب از پهلوی خود می خوری

این نظر از دور چون تیرست و سم

مال دنیا دام مرغان ضعیف

ملک عقبی دام مرغان شریف

تا بدین ملکی که او دامست ژرف