که چون یافت شیر از یکی گور کوس

وزان جایگه پیلتن بازگشت

سپه یکسر از جنگ ناساز گشت

ز رستم بپرسید پرمایه طوس

بدو گفت رستم که گرز گران

چو یاد آرد از یال جنگ آوران

دل سنگ و سندان نماند درست