بدو گفت رستم که گرز گران

سپه یکسر از جنگ ناساز گشت

ز رستم بپرسید پرمایه طوس

که چون یافت شیر از یکی گور کوس

چو یاد آرد از یال جنگ آوران

دل سنگ و سندان نماند درست

بر و یال کوبنده باید نخست