بر و یال کوبنده باید نخست

بدو گفت رستم که گرز گران

چو یاد آرد از یال جنگ آوران

دل سنگ و سندان نماند درست

عمودی که کوبنده هومان بود

تو آهن مخوانش که موم آن بود

به لشکرگه خویش گشتند باز