تو آهن مخوانش که موم آن بود

دل سنگ و سندان نماند درست

بر و یال کوبنده باید نخست

عمودی که کوبنده هومان بود

به لشکرگه خویش گشتند باز

سپه یکسر از خواسته بی نیاز

همه دشت پر آهن و سیم و زر