عمودی که کوبنده هومان بود

چو یاد آرد از یال جنگ آوران

دل سنگ و سندان نماند درست

بر و یال کوبنده باید نخست

تو آهن مخوانش که موم آن بود

به لشکرگه خویش گشتند باز

سپه یکسر از خواسته بی نیاز