نی نهنگ غم زند بر کشتیت

هم چو خورشید و چو بدر و چون هلال

چون روان باشی روان و پای نی

می خوری صد لوت و لقمه خای نی

نی پدید آید ز مردم زشتیت

هم تو شاه و هم تو لشکر هم تو تخت

هم تو نیکوبخت باشی هم تو بخت