نی پدید آید ز مردم زشتیت

چون روان باشی روان و پای نی

می خوری صد لوت و لقمه خای نی

نی نهنگ غم زند بر کشتیت

هم تو شاه و هم تو لشکر هم تو تخت

هم تو نیکوبخت باشی هم تو بخت

گر تو نیکوبختی و سلطان زفت