تا شوند از ذوق دل دامن سوار

تاب حرص از کار دنیا چون برفت

فحم باشد مانده از اخگر بتفت

کودکان را حرص می آرد غرار

چون ز کودک رفت آن حرص بدش

بر دگر اطفال خنده آیدش

که چه می کردم چه می دیدم درین