پس بگفتی تا کنون بودی خدیو

از خوشی آن کلام بی نظیر

چون بهامان که وزیرش بود او

مشورت کردی که کینش بود خو

بنده گردی ژنده پوشی را بریو

هم چو سنگ منجنیقی آمدی

آن سخن بر شیشه خانه او زدی