هر چه صد روز آن کلیم خوش خطاب

بنده گردی ژنده پوشی را بریو

هم چو سنگ منجنیقی آمدی

آن سخن بر شیشه خانه او زدی

ساختی در یک دم او کردی خراب

عقل تو دستور و مغلوب هواست

در وجودت ره زن راه خداست