که غرورش داد نفس زیرکش

عقل قربان کن به پیش مصطفی

حسبی الله گو که الله ام کفی

هم چو کنعان سر ز کشتی وا مکش

که برآیم بر سر کوه مشید

منت نوحم چرا باید کشید

چون رمی از منتش بر جان ما